Kalme eenpitter
Ik kan een angsthaas zijn, maar niet bij de tandarts. Misschien omdat ik een goed gebit heb, nooit een beugel nodig heb gehad. Bovendien was mijn eerste tandarts een kalme, aardige eenpitter met jaar in… Lees verder »Kalme eenpitter
Ik kan een angsthaas zijn, maar niet bij de tandarts. Misschien omdat ik een goed gebit heb, nooit een beugel nodig heb gehad. Bovendien was mijn eerste tandarts een kalme, aardige eenpitter met jaar in… Lees verder »Kalme eenpitter
Er zijn van die periodes dat ik met één vaste pen of potlood schrijf. Zo heb ik lange tijd met potlood geschreven – een Bic, HB met een groen jasje – maar ook met stiften… Lees verder »Een fijne pen is een joy forever
Mijn oma groeide op in Indië. Ik meen me te herinneren dat er thuis een kokkie was; iemand die voor het gezin kookte. Zelf maakte ze maar soms Indische gerechten voor ons klaar. Er kwamen… Lees verder »Spijt dat ik haar recepten niet ken
Inmiddels tien jaar aan het schrijven en dan moet er tussendoor ook wel eens wat worden opgeruimd. Schrijfsels, af of niet. In de bestanden op mijn laptop kom ik langs van alles – suf, schattig,… Lees verder »Tien jaar bezig!
Ooit schreef ik samen met Bep het verhaal over haar leven op. We werkten hard en dronken regelmatig samen koffie om de zaken door te nemen. Bep had een luide stem en belangstelling voor nieuwe… Lees verder »Strand- of bosmens?
Het allerlaatste pakje uit de mand met Sinterklaascadeaus was mijn poëziealbum, het beste cadeau van de hele avond. Het boekje had een bolle kaft; zo hoorde het te zijn, dus goedgekeurd. De dierbare mensen mochten… Lees verder »Dit zinnetje gebruik ik nog steeds
Ik ben nog nooit in een sauna geweest, en ik ben ook nog nooit gaan karten. Niet erg lijkt me, er is niemand die z’n hoofd om de hoek steekt met een afvinklijstje. Vorig jaar… Lees verder »Parachutespringen blijkt lopendebandwerk
Soms ontkom je er niet aan jezelf in de watten te leggen. Uitstellen kan lang, maar als je voeten niet meer warm worden en je wenkbrauwen te woest, je bewegingen te gejaagd, dan moet het… Lees verder »Alleen in uiterste nood
Op een warme dag in september bezoek ik het stadsmuseum van Harderwijk waar een tentoonstelling van Egbert Modderman is. Een jongen die waanzinnige kunstwerken schildert. De tentoonstelling is nog maar een paar dagen te zien,… Lees verder »Niks is meer waar dan dat
‘In dit dorp groeten mensen elkaar’, zegt de makelaar tijdens de bezichtiging. Het is belangrijk stadse mensen goed voor te bereiden. Hij vult aan: ‘Je kan ervoor kiezen om mee te doen met activiteiten of… Lees verder »Wat ik nog moest leren