Niet veel mensen weten dat ik gek ben op klassieke muziek, dat ik erin thuiskom. Mijn zwemmaatje Rudy snapt me, hij is fan van Bach en Theo Olof. Hij weet er ook veel over, het… Lees verder »Dit weten niet veel mensen over mij
Als ik eventjes met Joe Cocker zou kunnen praten, zou ik hem vragen of hij het echt leuk vond om op Woodstock te zingen. Ik zou ook vragen hoe hij de chaos daar ervaarde en… Lees verder »Joe Cocker
Als ik weer eens dans, voor de spiegel, thuis, denk ik regelmatig: waarom doe ik dit niet vaker? Ik vind het leuk en het lijkt me ook gezond. Toch is het minder gebruikelijk om te… Lees verder »Waarom doe ik dit niet vaker?
Er is een gedicht van Pieter Boskma dat ik ooit op verschillende kleuren papier heb gekopieerd om op m’n werk op te hangen. Ik kreeg de bundel Het violette uur van m’n broer, toen ik… Lees verder »‘Een glimlach die de perfectie naderde’
Ik kan een angsthaas zijn, maar niet bij de tandarts. Misschien omdat ik een goed gebit heb, nooit een beugel nodig heb gehad. Bovendien was mijn eerste tandarts een kalme, aardige eenpitter met jaar in… Lees verder »Kalme eenpitter
Er zijn van die periodes dat ik met één vaste pen of potlood schrijf. Zo heb ik lange tijd met potlood geschreven – een Bic, HB met een groen jasje – maar ook met stiften… Lees verder »Een fijne pen is een joy forever
Mijn oma groeide op in Indië. Ik meen me te herinneren dat er thuis een kokkie was; iemand die voor het gezin kookte. Zelf maakte ze maar soms Indische gerechten voor ons klaar. Er kwamen… Lees verder »Spijt dat ik haar recepten niet ken
Inmiddels tien jaar aan het schrijven en dan moet er tussendoor ook wel eens wat worden opgeruimd. Schrijfsels, af of niet. In de bestanden op mijn laptop kom ik langs van alles – suf, schattig,… Lees verder »Tien jaar bezig!
Ooit schreef ik samen met Bep het verhaal over haar leven op. We werkten hard en dronken regelmatig samen koffie om de zaken door te nemen. Bep had een luide stem en belangstelling voor nieuwe… Lees verder »Strand- of bosmens?
Het allerlaatste pakje uit de mand met Sinterklaascadeaus was mijn poëziealbum, het beste cadeau van de hele avond. Het boekje had een bolle kaft; zo hoorde het te zijn, dus goedgekeurd. De dierbare mensen mochten… Lees verder »Dit zinnetje gebruik ik nog steeds