Nog nooit heb ik een fles met post in de zee gegooid, maar als ik het zou doen, zou ik er een gedicht in rollen. De vinder, ik denk in het buitenland, ik stel me Engeland voor, zou er moeite voor moeten doen om het briefje te vertalen. Maar de beloning zou groot zijn, want ik zou een prachtig gedicht uitkiezen. Toegankelijk, misschien iets van Ingmar Heytze. Van mens tot mens met de strekking: hou vol!
Aan Engelsen is zoiets wel besteed denk ik. De vinder zou de vertaling waarschijnlijk hardop voorlezen, zoals alleen Engelsen dat kunnen. M’n naam zou ik zeker niet op het papiertje zetten. Zo kan de vinder z’n hele leven lang blijven dromen over de mysterieuze afzender van de post.