Mijn agenda heeft zich heel langzaam naar m’n telefoon verplaatst

Sinds ik als zelfstandige werk is mijn agenda mijn collega en mentor. Zit me achter de broek en zorgt ervoor dat de planning niet in de soep loopt. In een goeie bui geeft ze me een dagje respijt, soms twee, maar ze blijft me kort houden. Gelukkig, ik hoef niet in m’n ochtendjas te eindigen.

Je agenda is een studie waard. Onwillekeurig werken we twaalf maanden lang aan de samenvatting van het jaar. Een overzicht van een jaar lang werken, fijne en minder fijne afspraken en sullige taakjes: kattenbak verschonen, hoezen van de bank wassen.

Mijn agenda heeft zich heel langzaam als een kruipend slakje naar m’n telefoon verplaatst. Ik gebruikte een papieren die ik in m’n handen wrijvend rond Oud en Nieuw in de boekwinkel kocht. Het krabbelen op papier blijft het charmantst, zeker op mooi papier. Inmiddels ben ik toch gezwicht voor de agenda in mijn telefoon. Gedane zaken worden keurig doorgestreept en zweven dan naar boven, boven de dag. Het strepen vind ik een feestje.

Agenda-taal

Ik open m’n agenda, 2019, en bestudeer de notities. Ze zijn kort en bondig, in telegramstijl soms, volzinnen komen niet voor. Ook geen spelfouten of slordige streken. Ik gebruik afkortingen die alleen ik ken (hkv, lijv), geen woorden in capital en ik ben voorzichtig met uitroeptekens. Dat grootse spoort sommigen aan – HORTENSIA SNOEIEN!!! – mij maakt het juist nerveus. Regelmatig lees ik dat ik mezelf toespreek: ‘Denk aan.. , probeer meer..’. En het werkt kan ik je zeggen.

Een agenda is niet alleen een kalender voor de dingen die je moet doen en waar je aan moet denken, maar ook een logboek en plan, maat en supervisor. Op papier of in pixels, dat is om het even.