Kauwtjes

Dat vind ik het leuke aan kauwtjes. Horen wel bij de andere kauwen maar zijn vaak druk met eigen foerageerprojecten. Ik lees dat ze ‘complexe banden’ met elkaar hebben en dat ze hun kauwenpartner een leven lang trouw blijven.

Altijd bezig. ‘Valt hier nog iets te halen? Ik durf best de weg op.’ Dat dappere vaak zijwaartse hippen, naar de plek waar ze op azen. En dan ineens op het laatste moment – er nadert iets groter dan de kauw zelf – geschrokken opstuiven, protesterend met gekras.

In het park zag ik een kauw op de klauterbrug. Hij zat op het touw en schoof steeds een beetje op, telkens wat dichter bij het clubje meeuwen aan de andere kant. Stukje voor stukje, kauwenschouders opgetrokken. Meeuwen kunnen intimideren. Zitten waar ze zitten, de bazen op de hoogste palen. Zilvermeeuwen en kokmeeuwen, gaan blijkbaar goed samen. Beschermen hun stukje van de hangplek en die ferme kauw, die komt er niet langs. Toch dat stoere zijwaartse gehip. Je kunt het allicht proberen.