Zonder piratenpak

Vorige week las ik het LinkedIn-bericht van Stichting Lezen en Schrijven over Cedin en het informeren van leerkrachten over laaggeletterde ouders. Daar was ik blij mee! Het is iets wat ik regelmatig zie maar voor veel mensen onzichtbaar blijft. Veel scholen gebruiken formele taal; in de studiegids, in nieuwsbrieven, uitnodigingen, zelfs in instructies. Maar lastige taal schrikt af, tenminste, dat is mijn ervaring. Toen ik met een Chinese moeder over DOORLOT kletste, zei ze grappend dat ze de studiegids liever snel weglegt. Veel te lastig. ‘Ik doe hem weg hoor!’ En groot gelijk heeft ze. Een cliëntje stond tijdens carnaval zonder piratenpak of Batman-cape beteuterd voor de ingang van zijn klas. Zijn ouders hadden de brief over het carnavalsfeest niet begrepen. Niet veel later gaf een vader van een ander cliëntje mij een declaratieoverzicht. Geen overzicht van mijn sessies maar van de Cesar-therapeut van zijn dochter. Eens per week werkt deze op school om haar letterlijk iets steviger in haar schoenen te laten staan. Ik vertelde de vader dat de brief niet over mij ging. Scholen willen ouders betrekken, niets liever dan dat. Zullen we dan samen proberen schriftelijke informatie af stemmen op het taalniveau van de ouders?

Leave a Reply